Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Aktualne wydanie

Projekt: rozwój szkoły

15-09-2017 Autor: Luiza Olichwier-Skwierawska, Katarzyna Malinowska
Współtworzenie planów...

Rozwiązania, które w biznesie godzą indywidualne aspiracje pracowników i rozwój organizacji, są skuteczne również w szkole. Przykładem takiego zarządzania jest strategia wdrażana w placówkach im. św. Jana de La Salle w Gdańsku.

 

Zdobywanie przez nauczycieli wiedzy wyszło obecnie poza ramy oficjalnego systemu edukacji i wiąże się z bezustannym samokształceniem. Konieczność poszerzania wiedzy w trakcie całego życia zawodowego wynika z faktu, że szkoła stoi przed wyzwaniami, które wymagają twórczych rozwiązań, wspólnoty działania różnych jej członków, głębokiej empatii i zapewnienia możliwości rozwoju. Temu służy zarówno idea Life Wide Learning (LWL), która zakłada zrównanie rynku pracy i kwalifikacji zdobytych w dowolnym miejscu i dowolną drogą, jak i koncepcja Lifelong Learning (LLL), która polega na kształceniu się przez całe życie i stanowi podstawowy element strategii lizbońskiej ogłoszonej w 2000 r. przez Unię Europejską (patrz: ramka „Priorytetowe działania Lifelong Learning w ramach strategii lizbońskiej”). Pytanie, na które niejeden dyrektor szkoły zapewne szuka odpowiedzi, brzmi: czy możliwe jest zaprojektowanie dla szkoły rozwiązań, które będą jednocześnie wspierały rozwój nauczyciela, ucznia, rodzica i dyrekcji; rozwiązań odpowiadających na realne potrzeby i umacniających współodpowiedzialność.

 

Motywacją jest rzeczywistość


Jak podkreśla dyrekcja szkół im. św. Jana de La Salle (przedszkola, szkoły podstawowej i gimnazjum), dynamiczny rozwój jest efektem poszukiwania nowych metod pracy i kontaktu z dziećmi. Należy robić bowiem coś więcej, niż tylko doposażać sale i stosować najnowsze technologie. Relacja nauczyciel – rodzic również potrzebuje wsparcia w przekazywaniu informacji zwrotnej i empatycznym dialogu. Najlepszą drogą jest więc ustrukturyzowany rozwój i zmiana mentalna, ponieważ dotychczasowe metody przestały nam służyć… Ostatnie zdanie odnosi się do wczesnoszkolnych wspomnień pewnie niejednego dorosłego. Również dla jednej z nas – autorek projektów i innowacyjnych programów rozwojowych dla edukacji – doświadczenia z przeszłości okazały się skuteczną motywacją. Wspomnienie to sięga początków szkoły podstawowej, czyli pierwszych dni września 1989 r. Na przerwach przynoszono nam herbatę w emaliowanych brązowych wiadrach i nalewano do kubków dużą chochlą. Smak napoju był lekko słodki, koloru zaś nie da się nazwać jednym słowem. Niemniej to dobre wspomnienie. Pamiętnego dnia podzieliłam się herbatą z kwiatem, który rósł w doniczce w naszej klasie, wierzyłam bowiem, że rośliny, a nawet kamienie żyją sekretnym życiem, którego nie dostrzegamy, i że mają takie same potrzeby jak my. Podlanie kwiatka herbatą było dla mnie czymś zupełnie naturalnym. Jak się okazało, dla jednej z nauczycielek – nie. Gdy zobaczyła z korytarza, co zrobiłam, wpadła do klasy niczym huragan z krzykiem, jakiego w swoim życiu jeszcze nie słyszałam. Wyrzucała z siebie pytania, nie dając mi szans odpowiedzieć na którekolwiek z nich. Byłam sparaliżowana strachem i wstydem, wierząc, że zrobiłam coś okropnego. Dziś nie umiem ocenić, jak znaczące było dla mnie to doświadczenie. Faktem jest, że moje pierwsze wspomnienie ze szkoły jest gorzkie.

Z tej historii można wyciągnąć różne wnioski, niemniej wspieranie szkół w projektowaniu rozwoju opartego na głębokiej empatii i łączeniu potrzeb ucznia, nauczyciela, rodzica i dyrekcji wydaje się najbardziej sensowne.


Strategia jak w biznesie

 

Empatia, dialog i wsłuchiwanie się we wzajemne potrzeby łącznie stanowią zarówno punkt wyjścia wszystkich naszych działań, jak i element kluczowy, którego brak zaważył na przebiegu wspomnianego zdarzenia. Naszym celem jest zainspirowanie do rozwoju niezależnie od tego, czy szkoły są dużymi, czy małymi placówkami, prywatnymi czy państwowymi, zrzeszonymi w organizacje czy samodzielnymi. Projekt z założenia można adaptować wszędzie tam, gdzie partnerstwo, dialog i wzajemny szacunek są wiodącymi wartościami. Wsparcie strukturalnie opiera się na rozwiązaniach stosowanych w biznesie w dwóch obszarach: rozwoju (people excellence & development) oraz strategii organizacji. Pierwszy obszar obejmuje takie zagadnienia, jak: design thinking (patrz: ramka „Design thinking”), tworzenie modeli kompetencyjnych dla celów rekrutacji i rozwoju pracowników, programy szkoleniowe/wdrożeniowe (onboarding), programy mentorskie i rozwojowe (IDP, individual development plan), definiowanie nowych ról dla organizacji szkolnej oraz ciągła ewaluacja. Obszar związany ze strategią organizacji obejmuje zaś proces wyznaczania celów rocznych.

Z takiego wsparcia już korzystają – świadomie i z odwagą poszukując nowych rozwiązań – szkoły im. św. Jana de La Salle w Gdańsku.

 

[...]

 

Luiza Olichwier-Skwierawska i Katarzyna Malinowska – prowadzą firmę lotnia.com.pl. Wykorzystując swoje doświadczenia w biznesie i znajomość systemów edukacji formalnej i nieformalnej, projektują rozwiązania dla obydwu tych obszarów. Są autorkami projektów i innowacyjnych programów rozwojowych współtworzonych przez biznes dla edukacji. Podstawą ich działań jest wsparcie klienta w procesie rozwoju.

 


Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym oraz elektronicznym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę.


 

« Powrót

______________________________________________________________________________________________________________________________________

Informacje o cookies © 2016 PRESSCOM Sp. z o.o.