Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Aktualne wydanie

Nauczanie przy użyciu TIK w szpitalu

15-09-2017 Autor: Anna Jęsiak
Świetnie sprawdzają się...

W przypadku uczniów hospitalizowanych nauczanie za pomocą nowoczesnych technologii jest niezwykle efektywne. Praca z klockami Lego, Ozobotami czy kamerą wideo to nie tylko zabawa, ale też nauka funkcjonowania w normalnym życiu.

 

Dzięki wykorzystywaniu nowoczesnych technologii w nauczaniu oświata przeżywa prawdziwy renesans. Dodatkowo zapowiedź nowej podstawy programowej do informatyki dowodzi, że polska szkoła chce nadążać za nowoczesnymi trendami w edukacji. Zmiana ta nie dotyczy jednak tylko obszarów związanych stricte z informatyką. Każdego przedmiotu można i należy nauczać z wykorzystaniem technologii IT, atrakcyjnych aplikacji i programów, tak aby zachęcić uczniów do zaangażowania się w proces zdobywania wiedzy. Wystarczą proste rozwiązania technologiczne, aby rozbudzić w dzieciach ciekawość i radość ze zdobywania nowych umiejętności. Szczególną grupą uczniów, która potrzebuje atrakcyjnych metod nauczania, są dzieci hospitalizowane, znajdujące się w ciężkich, wyczerpujących fizycznie i psychicznie warunkach. Tacy uczniowie często też cierpią na tzw. fobię szkolną. Trudny do przełamania lęk przed nauczycielami wymaga dobrania takiej formy pracy, która sprosta indywidualnym potrzebom podopiecznych oraz stworzy przyjazne warunki do nauki, a co za tym idzie – wyzwoli w uczniach chęć do zdobywania wiedzy i pokonywania własnych trudności. Pomocne w osiągnięciu tych celów mogą być innowacje pedagogiczne, takie jak klocki Lego Education StoryStarter (lego), Ozoboty, a nawet proste warsztaty filmowe. Dzięki tym przyjaznym metodom czas, który dziecko spędza w szpitalu, może mniej będzie kojarzył się z chorobą, a więcej ze zdobytą wiedzą i ciekawymi aktywnościami, którymi może pochwalić się po powrocie do swojej szkoły macierzystej.

 

Kodowanie klockami Lego

 

Klocki Lego są znane od lat 30. XX wieku. Zabawa nimi wciąga i pobudza wyobraźnię. Pomagają kształtować i rozwijać twórczość i wyczucie przestrzeni. W warunkach szpitalnych – w zależności od liczebności grupy – sprawdzają się zarówno małe, jak i większe zestawy. Doskonale służą przełamaniu lodów w stosunkach między uczniem a nauczycielem, łatwiej też zachęcić nimi dziecko do pracy. Słuszność wyboru klocków Lego do pomocy dydaktycznej potwierdza okrzyk jednego z uczniów, gdy je zobaczył: „Wow! To jak Minecraft, tylko w realu…!”.

Klocki Lego mogą być wykorzystane do ćwiczeń wymagających myślenia komputacyjnego (czyli do formułowania problemów i ich rozwiązań w postaci umożliwiającej ich efektywną realizację z wykorzystaniem komputera). Tego typu zadania pojawiają się we wszystkich klasach młodszych (I–III) zarówno na zajęciach z informatyki, jak i, częściowo, z języka polskiego i nauk matematyczno-przyrodniczych.

Na pierwszym etapie dzieci za pomocą klocków Lego Education StoryStarter kształcą umiejętności analitycznego myślenia, konstruują logiczne ciągi przyczynowo-skutkowe oraz tworzą plany działań. Celem jest samodzielne (choć przy wsparciu nauczyciela) projektowanie rozwiązań zadań. Ogromnym atutem klocków jest ich rzeczywisty wymiar: uczniowie operują na konkretach w realnej rzeczywistości. Możliwość ciągłego przebudowywania tworzonych konstrukcji daje im niczym nieograniczoną przestrzeń do twórczej pracy. Pomyłki i błędy uczniowie korygują na bieżąco, na każdym kroku ulepszając swoje rozwiązania. Nauczyciele, którzy wykorzystują na lekcjach klocki Lego Education StoryStarter, powinni stosować koncepcję edukacyjną 4C (Connect, Construct, Contemplate, Continue). Polega ona na wprowadzeniu nowych wiadomości poprzez nawiązanie do już zdobytej przez ucznia wiedzy (patrz: ramka „Podstawowe metody pracy z uczniem w ramach koncepcji 4C”). Mając taką bazę, uczeń powinien konstruować rozwiązania nowego problemu, zastanawiać się, czy zaproponowane rozwiązanie jest najlepsze z możliwych, a jeśli tak – zastosować je przy pracy z dalszymi zadaniami.

[...]

Anna Jęsiak – absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Nauczycielka informatyki w szkole szpitalnej w Zespole Placówek Specjalnych w Olsztynie. Autorka programu kodowania za pomocą klocków Lego. Zafascynowana offlinowymi sposobami nauki zagadnień z dziedziny IT. Prezes Olsztyńskiego Stowarzyszenia ZPS+ działającego przy szkole szpitalnej.

 


Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym oraz elektronicznym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę.


 

« Powrót

______________________________________________________________________________________________________________________________________

Informacje o cookies © 2016 PRESSCOM Sp. z o.o.