Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Aktualne wydanie

Metoda pracowni cyfrowej

24-10-2019 Autor: Katarzyna Wiszniewska
Rys. B. Brosz

W szkolnych pracowniach cyfrowych zdolności manualne łączą się z nowoczesnymi technologiami, a tym, co je spaja, są kreatywność i współpraca. Taka przestrzeń powinna się znaleźć w każdej szkole na miarę XXI wieku.

 

Pracownia cyfrowa (ang. digital atelier) to przestrzeń w szkole, gdzie zajęcia edukacyjne są prowadzone na podstawie kreatywnego i innowacyjnego wykorzystania nowych technologii. Uczniowie mogą nauczyć się, jak używać znanych im na co dzień mediów i aplikacji do rozwijania umiejętności i zdobywania wiedzy. Potrzeba doskonalenia umiejętności cyfrowych nie jest oczywiście niczym zaskakującym. W pracowniach nauczyciel wraz z uczniami poszukują jednak też nowych, innowacyjnych zastosowań dla narzędzi cyfrowych. Uczniowie są zachęcani do tego, żeby rozwijać tam swoje pasje, proponować tematy, które ich interesują. Dzięki temu zaciera się granica między zajęciami w szkole a aktywnością pozalekcyjną – to, co rozpoczęli na zajęciach, uczniowie chętnie będą rozwijali, doskonalili w swoim czasie wolnym. Uczniowie nie tylko mają poznać cyfrowe narzędzia, ale przede wszystkim nauczyć się ich twórczego wykorzystania w codziennym życiu.

 

Innowacyjne podejście

 

Metoda pracowni cyfrowych to innowacyjne podejście do edukacji, łączące wykorzystanie zdolności manualnych, rzemiosło, kreatywność i technologię. Została opracowana przez włoskiego pedagoga Alberta Manziego, czerpie też z pomysłów włoskiego artysty Bruna Munariego. Podczas zajęć prowadzonych zgodnie z tą metodą duży nacisk kładzie się na proces dochodzenia do rozwiązania problemu, a nie na sam efekt. Ważne są też komunikacja i współpraca pomiędzy uczniami.
 
W scenariuszach zajęć opracowanych w myśl metody pracowni cyfrowej nowoczesne technologie są narzędziami, które umożliwiają uczniom rozwijanie kreatywności oraz – poprzez współpracę z kolegami i koleżankami – doskonalenie umiejętności miękkich. Metoda pracowni cyfrowych zakłada łączenie pozornie przeciwstawnych pojęć, takich jak analogowy/cyfrowy, poetyczny/analityczny, indywidualny/zbiorowy. Nadanie wszystkich tych cech działaniom na zajęciach pozwala wyjść poza schematy i odnaleźć różne sposoby na rozwiązanie problemów.
 
W założeniach metody podkreśla się wagę nie tylko pracy, poszukiwania rozwiązań, ale też cieszenia się z „marnowania” czasu. Jeśli zespół nie skupi się kategorycznie na jak najszybszym uzyskaniu odpowiedzi, może dojść do nich zupełnie inną drogą, a także – co ważne – czerpać przyjemność z działania i tworzenia.
 
[...]
 
Katarzyna Wiszniewska – redaktorka „TIK w Edukacji”.

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym oraz elektronicznym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę.


« Powrót

______________________________________________________________________________________________________________________________________

Informacje o cookies © 2019 PRESSCOM Sp. z o.o.