Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Aktualne wydanie

Kodowanie na humanie, czyli zakodowane słowa

09-11-2017 Autor: Joanna Krzemińska
Aby łatwiej było...

Od września do szkół na dobre wkroczyło programowanie i kodowanie. Choć pojęcia te powszechnie kojarzą się z przedmiotami ścisłymi (głównie informatyką), ich elementy można z powodzeniem wprowadzać również na innych zajęciach i to bez wykorzystania komputera.

 

O tym, że kodowanie może przynosić wiele radości zarówno uczniom, jak i nauczycielom, łatwo się przekonać – wystarczy przeprowadzić choć jedne zajęcia z wykorzystaniem elementów programowania. Kodowanie to również przekładanie jednego systemu znaków na inny (np. słów na przyjęty zespół symboli). W procesie tym najważniejsze jest zauważenie i wykorzystanie schematu działania oraz umiejętność rozwiązania powierzonego problemu lub zadania.

Zaprezentowany scenariusz w jasny sposób dowodzi, że kodowania nie należy się bać. Oczywiste jest, że przeraża nas to, czego nie znamy, w tym przypadku jednak zrobienie pierwszego i każdego kolejnego kroku niesie ze sobą wiele korzyści. Dzięki kodowaniu zyskujemy nie tylko atrakcyjną formę ćwiczeń, ale przede wszystkim kształcimy umiejętności, które mogą się okazać niezbędne w dalszym życiu. Mowa tu o porządkowaniu informacji, myśleniu sekwencyjnym, korzystaniu ze schematów, dostrzeganiu logicznego porządku zdarzeń. Warto zwrócić również uwagę na aspekty związane z tzw. kompetencjami miękkimi. Za sprawą prezentowanego przebiegu lekcji zachęcamy młodych ludzi do otwartości i poszukiwania własnych rozwiązań w ramach proponowanych schematów. Zachęcamy również do pracy w parach, dzięki której uczniowie uczą się trudnej sztuki kompromisu.

Na uwagę zasługują wykorzystane w trakcie zajęć techniki dydaktyczne wpływające na wzmożenie koncentracji i ćwiczenie pamięci. Szczególnie u dzieci w młodszych klasach istnieje potrzeba pracy nad tymi obszarami aktywności uczniowskiej (prawdopodobnie wielu nauczycieli uzna, że możemy tu mówić o sporej nadaktywności). Równocześnie, usadzając młodych ludzi w kręgu, tworzymy sytuację, w której każdy z nich jest tak samo ważny i w równym stopniu odpowiada za pomyślność wykonania zadania. To niezwykle ważne dla budowania atmosfery pełnej szacunku, która sprzyja procesowi edukacyjnemu.

W przytoczonym scenariuszu kodowanie występuje pod postacią zamiany słów na klocki o odpowiednim kolorze. Dzięki możliwości manipulowania elementami oraz wprowadzeniu wielu barw angażujemy równocześnie kilka zmysłów, pobudzamy zatem większy obszar mózgu do pracy. Poza tym takie zastępowanie wyrazów ich symboliczną reprezentacją pobudza i rozwija myślenie abstrakcyjne.

 

Okazuje się, że kodowane, wprowadzone w postaci kolorowych plastikowych klocków, jest jedynie narzędziem, które w rękach wprawnego użytkownika (np. nauczyciela) niesie ze sobą znacznie więcej niż tylko przyjemną formę pracy i dobrą zabawę. Warto sięgać po takie nieszablonowe rozwiązania, bo dzięki nim mamy szansę zachęcić młodych ludzi do tego, by pragnęli się uczyć.

[...]

Joanna Krzemińska – nauczycielka języka polskiego i terapeutka z zakresu terapii pedagogicznej. Od dziesięciu lat związana ze Szkołami MIKRON w Łodzi. Pomysłodawczyni i koordynatorka Konkursu Filmowego „Lektury w kadrze” oraz Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego „Baśnie, naturalnie!”. Inicjatorka projektu realizowanego za pośrednictwem platformy eTwinning „Stworzeni z wyobraźni” oraz innych projektów rozwijających umiejętności językowe uczniów. Członkini grupy Superbelfrzy. Autorka bloga „Zakręcony belfer” (zakreconybelfer.blogspot.com).

 


Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym oraz elektronicznym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę.


 

« Powrót

______________________________________________________________________________________________________________________________________

Informacje o cookies © 2016 PRESSCOM Sp. z o.o.