Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.

Aktualne wydanie

Projekt dla przyszłości

19-12-2017 Autor: Aleksandra Klupś, Agnieszka Kuca
autor : Rys. B. Brosz

Tak zwane zawody przyszłości w większości są już przeszłością. Projekty edukacyjne – nie. O projektach napisano rzekomo już wszystko. Poza jedną kwestią: jak zrobić projekt jutra, czyli przygotować uczniów do życia w świecie przyszłości.

 

Zapewnienie bezpiecznej, satysfakcjonującej przyszłości zawodowej dzieciom to jeden z głównych celów rodziców i nauczycieli. Dlatego specjaliści pracujący w systemie edukacji wciąż muszą analizować, jaką wiedzę przekazać uczniom i jakie ścieżki edukacji czy kariery im polecić. Wszyscy możemy ułatwić uczniom start w dorosłe życie, niekoniecznie stawiając na ciągłą rywalizację i wkuwanie na pamięć, lecz kształcąc umiejętności, które przydadzą się młodym ludziom niezależnie od tego, co zdecydują się robić w przyszłości.


Trudno jest dziś przewidzieć, jakie zawody będą się w przyszłości liczyły na rynku pracy. Instytucje wzbraniają się przed przygotowaniem prognoz dotyczących zawodów przyszłości, które będą sięgać dalej niż 5–8 lat (np. Uniwersytet Łódzki czy Amerykańskie Biuro Statystyczne). Świat stał się po prostu zbyt mało przewidywalny. Zdecydowanie łatwiej za to określić, jakie umiejętności pozwolą w przyszłości uczniom odnaleźć się niemal w każdej sytuacji. Analizując zestawienia zawodów przyszłości z ostatnich lat, można zauważyć, że większość z nich związana jest z podobnym zestawem kompetencji: umiejętnością rozwiązywania problemów, myśleniem programistycznym, myśleniem matematyczno-logicznym, samodzielnym myśleniem, wyszukiwaniem informacji i ich weryfikacją, współpracą w zespole i komunikacją. Jak podkreśla dr Piotr Zioło z Polskiej Akademii Nauk w wywiadzie dla popularnego serwisu Crazy Nauka, chodzi o to, „by nie serwować dzieciom gotowych wzorów na talerzu, tylko zadawać problemy do rozwiązania. Trzeba pozwolić im błądzić, by poszukując rozwiązań, same dochodziły do właściwych wniosków”. Nasz system oświaty umożliwia taki sposób nauczania. Szczególnie wtedy, gdy wykorzystuje projekty edukacyjne. Dobrze skonstruowany projekt umożliwia kształtowanie każdej umiejętności przyszłości.

Myślenie matematyczno-logiczne

Każdy projekt edukacyjny realizowany jest w określonej kolejności: dobór grup projektowych, wybór tematu, określenie celów projektu i zaplanowanie harmonogramu ich realizacji, wykonanie zaplanowanych działań, publiczna prezentacja efektów.

Ustalenie harmonogramu działań projektowych oraz przewidywanie trudności, które mogą się pojawić, rozwija w uczniach umiejętność logicznego myślenia. Pewne etapy muszą następować po sobie, inne można realizować równolegle. Część zadań wymaga ścisłej współpracy, a część można rozdzielić członkom grupy projektowej. Im więcej swobody nauczyciel zostawi w tym zakresie uczniom, tym bardziej się oni rozwiną. Trzeba pokonać pokusę narzucenia podopiecznym swojej wizji, dać im szansę działać i myśleć samodzielnie, nawet jeśli popełnią przy tym błędy. Doskonałą okazją do rozwijania myślenia matematyczno-logicznego jest również planowanie budżetów, np. uwzględnionej w projekcie wycieczki lub imprezy szkolnej. Uczniowie przekonają się, że matematyka jest potrzebna i skorzystają z niej w faktycznym działaniu.

Myślenie programistyczne

Wyjątkową cechą projektów edukacyjnych jest możliwość dojścia do celu różnymi drogami. Takie podejście to nic innego, jak myślenie programistyczne. Mamy cel – jak go osiągniemy? Jaki sposób prezentacji wyników wybierzemy? Jakich narzędzi użyjemy? Z jakich źródeł skorzystamy? Poszukiwanie odpowiedzi na tak postawione pytania pokazuje uczniom, że dróg do końcowego efektu jest wiele: krótsze i dłuższe, bardziej i mniej kreatywne, liniowe i nieliniowe itd.

Myśląc programistycznie, podchodzimy do błędów inaczej niż w typowej szkole. Wykrycie błędu nie jest już powodem do wstydu czy porażką, lecz naturalnym elementem osiągania celu. Nauczyciel powinien w tym zakresie wspierać uczniów, zachęcając ich do przekazywania życzliwych informacji zwrotnych, wspólnego szukania błędów i sposobów ich poprawy.

[...]

Aleksandra Klupś – trener Niepublicznego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli Progresfera, praktyk Analizy Transakcyjnej w dziedzinie edukacji. Prowadzi zajęcia dla nauczycieli, uczniów i rodziców.

Agnieszka Kuca – trenerka Niepublicznego Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli Progresfera. Pracuje z nauczycielami, dziećmi i młodzieżą. W pracy opiera się szczególnie na Analizie Transakcyjnej.

 


Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym oraz elektronicznym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę.


 

« Powrót

______________________________________________________________________________________________________________________________________

Informacje o cookies © 2018 PRESSCOM Sp. z o.o.